
Σίγουρα όχι με Φλώρα και εντελώς σίγουρα όχι με Πάστα Φλώρα.
Γενικά κάνω μια προσπάθεια να προσέχω τη διατροφή μου. Ιδίως όταν τρώω σπίτι μου, όπου μπορώ να ελέγχω τί μπαίναι στην κατσαρόλα και στο πιάτο μου, και πόσο.
Σήμερα λοιπόν γύρισα από την ξιφασκία χαρωπή αλλά και εξαντλημένη. Ο διάδρομος της πολυκατοικίας μύριζε πίτσα, αλλά αντιστάθηκα στον πειρασμό να παραγγείλω και να ξεμπερδεύω. Ετσι έφτιαξα μια σαλατούλα, κι αν πεινάσω θα φτιάξω κι άλλη:
Ενα μπώλ χοντροκομμένες πρασινάδες: μαρούλι, ραντίτσιο, ρόκα, ότι έχετε ευχαρίστηση.
Τυρί τριμμένο, μοτσαρέλλα, ή παρμεζάνα ή άλλο κίτρινο, μια-δυο χούφτες.
Μια χούφτα κουκουνάρι (πανάκριβο το άτιμο)
Μια δυο τσιμπιές σχοινόπρασο
Αλάτι, πιπέρι.
Λάδι grapeseed (βρίσκω πως η απουσία έντονης γεύσης το δένει καλύτερα από οτι θα έκανε το ελαιόλαδο).
Σερβίρετε με φρυγανισμένο ψωμί του τόστ ή ότι άλλο άσπρο ψωμί έχετε. Μη γουρουνιάσετε μετά!

